پنج شنبه ۲۷ دی ۱۳۹۷ ساعت

نشریه فرهنگی تحلیلی نگین زاگرس معرف مردمان لر

جامعه لر در اسارت سنت ها و باورهای قومی اصالت گرایانه

به مجموعه رفتار، باورها و آداب و رسومی که پیشینیان در جوامع قومی خویش وضع نموده و پدید آورده اند سنت های قومی گفته می شود. غالب جوامع قومی در جایگاه مقایسه خویش با دیگری، بوسیله مولفه های متمایز و مختص به خود چون نژاد، عقاید و سنت های قومی، احساس برتری می کنند و این احساس را با افتخار ابراز می کنند. در چنین شرایطی افراد اینگونه جوامع قومی برای خود اصالت قائل شده، فارغ از آنکه آیا چنین عقاید و آداب و رسومی برای نفع جامعه شان با ارزش و سودمند بوده یا زیان آور؟ و نژاد خویش را برتر و با اصالت معرفی می کنند، بدون در نظر گرفتن اینکه آیا تاکید بر این معیارهای گذشته گرایانه، دردی از جامعه را رفع نموده یا خیر؟

جامعه لر در اسارت سنت ها و باورهای قومی اصالت گرایانه

ابوالفضل بابادی شوراب/۲۲ آذر ۱۳۹۷

شوربختانه جوامع قومی سنت محورانه بطور معمول ویژگی هایی را اصیل و ریشه دار معرفی می کنند که انتسابی بوده و فرد از لحظه تولد دارای آن خصلت ویژه می باشد.

برخی مدرنیته را در تقابل با سنت های قومی می دانند و معتقدند در جوامع قومی مدرن، اصالت به شدن است نه بودن و نتیجتا در چنین ساختارهای فرهنگی لزوما داشتن مولفه های خاص تاریخی نشانه اصالت یک جامعه نیست، بلکه بوجود آوردن شرایط زیستی خاص که در آن جامعه به تولید فزاینده باسوادان و تحصیلکردگان، تاجران و سرمایه داران، اساتید و اندیشمندان، مهندسان و هنرمندان، پزشکان و جامعه شناسان منجر گردد، نشانه اصالت بیشتر آن جامعه است.

هدف از نوشتار این یادداشت و بیان مقدمه طولانی فوق آسیب شناسی و بررسی سنت های ناپسند و ضد توسعه ایی در جامعه لر می باشد.

مواردی همچون کهنه پرستی و نوستالژی رجعت به گذشته، تکنولوژی ستیزی و هراس از آینده، نزاع های طایفه ایی دسته جمعی، زن ستیزی و خون بس، کوچ نشینی و بازار ستیزی، تشریفات زائد و پر هزینه در مراسمات سوگ و سور همچون پاش کنون و بلکه برون، ریش تراشون، رسم شکار، تیراندازی هوایی در مراسمات ، برخی از سنت و باورهای های غلط قومی که خدشه بر حیثیت عمومی جامعه لر می اندازد و مانع تلاش برای ساختن آینده بهتر برای این مردم می گردد.

بطور مثال نوستالژی گذشته گرایی که همراه با ستیز با تکنولوژی های نو و ترس از تغییرات آینده همراه است، جامعه ما را از پیشرفت بیزار می کند و روح انسان لر را به تضاد با مدرنیسم و ابزارهای توسعه محورانه آن متمایل کرده و می کند.

همچنین تیراندازی هوایی و نزاع های دسته جمعی به همراه حوادث تصادف برای رفتن به مراسمات پر تشریفات از مهمترین عوامل جان باختن انسان های لر می باشد.

گرایشات زن ستیزانه ایی همچون باور به اینکه خواب زن چپ است، دختران نباید از زمین ارثیه پدری سهمی داشته باشند و تنها اگر فرزند اول پسر باشد عروس گرامی داشته شود و رسم خون بس که ازدواج اجباری دختر و وجه المصالحه طوایف برای صلح می باشد، منجر به حذف ارزش و ارج و قرب اهمیت نیمی از جامعه لر یعنی زنان می گردد و نیمی از این جامعه با حس نفرت از هویت قومی خود رشد می کنند و براستی چه کسی پاسخگوی ایجاد نفرت این بخش از جامعه لر خواهد بود؟

اینکه انسان لر بجای تلاش برای کار و کاسبی باور داشته باشد که اگر دستش بخارد ثروت بسیاری گیرش می آید و یا هزینه بسیار گران برای تشریفات مراسمات شادی و عزای فامیل خود خرج نماید و چنین باورهایی، از مردم لر بجای تولید کنندگی یک جامعه مصرف گرا می سازد، در دراز مدت باعث فقر بیشتر مردم لر می گردد.

دیرینگی باورها و سنت های قومی جامعه لر دلیلی بر درستی و ارزشمندی آنها نیست و بی شک جامعه لر جهت گذر از عقب افتادگی تاریخی بایستی یه حذف و اصلاح سنت‌های نامناسب قومی و نگاه به تفکرات مدرن و پسامدرن جهت تثبیت توسعه فرهنگی خود اقدام نماید.

 

در خاتمه محتمل است که بعد از نشر این یادداشت، نگارنده توسط برخی همتباران مورد نقد و تهاجم قرار گیرد و آنها مسائل و مولفه های دیگری را برای عدم توسعه یافتگی جامعه لر معرفی نمایند که نویسنده با علم به این رفتار بعضی همتباران خود و در جهت انجام یک حرکت آوانگارد در جامعه خود منتظر چنین هجمه هایی بوده، اما بهتر نیست ما لرها کمی با هم رو راست بوده و دست از عصبیت هایی که قرن ها در این جامعه بوده و سودی برایمان نداشته برداریم و همواره مصالح و منافع لر را بر سنت هایش ترجیح دهیم؟

0 نظر


آخرین مقالات