شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۸ ساعت

نشریه فرهنگی تحلیلی نگین زاگرس معرف مردمان لر

جنجال های قومیتی کمکی به توسعه لرستان نمی کند

طرح مسائل قومیتی و جنجال هایی که در شبکه های اجتماعی پیام رسان و فضای مجازی به راه افتاده هیچ کمکی به توسعه و پیشرفت لرستان نمی کند.

جنجال های قومیتی کمکی به توسعه لرستان نمی کند

این مطلب از وبسایت: پایگاه اطلاع رسانی سفیر افلاک برای عموم مردم لر کپی شده است.

به گزارش سفیر افلاک چندوقتی  است که  روزنامه «تامسون» وابسته به غول رسانه ای «تامسون رویترز» نقشه ای استعماری و تفرقه افکنانه  منتشر کرده که  در آن بخش هایی از استان های  کرمانشاه،ایلام و لرستان تحت عنوان «ل ک س ت ا ن» نامگذاری شده است.

روباه پیر استعمارانگلیس که ید طولایی درتجزیه ، کوچک کردن و تضعیف ایران در قرن های اخیر دارد، این نقشه جدید را برای تجزیه و تفرقه  در کشورمان طراحی کرده است؛ متأسفانه  در سایه  بی تفاوتی  دستگاه های  امنیتی، این نقشه  و تفکر تجزیه طلبانه  رفته رفته  در حال  تبدیل شدن به  یک مطالبه انحرافی است.

 

در بررسی این موضوع به  سه لایه  و دسته از افراد برمی خوریم:

دسته نخست؛ افرادی که  قطع به یقین اجیره شده و وابسته به  سرویس های امنیتی کشورهای معاند و به ویژه  گروهک های  تجزیه طلب غرب کشورهستند؛ این افراد  که  دارای تحصیلات و مطالعه  بوده و بر پیشینه  سیاسی و اجتماعی  منطقه  احاطه  دارند، دریک موضع هماهنگ، هجوم  رسانه ای به  استان لرستان و مناطق لرنشین را در پیش  گرفته اند؛ حدود  یک  سال  پیش با یکی از این افراد مباحثه ای درفضای مجازی داشتم ، بعدها معلوم شد که فرد مزبور اهل  یکی از شهرهای مرزی مناطق کردنشین کشور است؛ این درحالی است که او خود را اهل یکی از شهرهای لرستان معرفی کرد. 

راهبرد اساسی این گروه «حمله به صداوسیمای مرکز لرستان» است؛ این افراد بویژه در فضای مجازی ازهیچ توهین و بدو بیراهی به مدیران و کارکنان این رسانه استانی دریغ نمی کنند.

دورنما و هدف اصلی این گروه ایجاد «کردستان بزرگ» و الحاق لرستان و مناطق لرنشین به آن و در نهایت  تجزیه کشوراست؛ این دسته  را در حقیقت می توان ستون پنجم و عقبه کردهای بارزانی دانست.

تقریباً همان نقشه ای  که در دهه های  اخیر دراستان های یاد شده(ایلام و کرمانشاه لرتبار) اجرا شده، با عناوین دیگری در لرستان هم  درحال  اجراست؛ براساس  یافته های تاریخی ، سابقه  سکونت  دراین استان و به ویژه دره خرم آباد  به  بیش از 54 هزارسال  می رسد؛ مردم  این استان در طی هزاران سال  بدون هیچ گونه مشکلی در کنار هم  زندگی  کرده اند  ولی  بدخواهان  و دست های پشت پرده تحمل  دیدن این وحدت  و برادری را  ندارند؛ به همین دلیل  دراستانی مثل  لرستان مسائل قومیتی  و در استان های سنی نشین مسائل مذهبی  را بزرگ نمایی  می کنند تا با همراه کردن آدم های کوته بین و ساده لوح،آرامش  لرستان و به تبع آن کل کشور را به هم بریزند.

کار، اشتغال،توسعه  و کاهش  فاصله  لرستان  با استان های  برخوردار مطالبه اصلی  مردم این استان است؛ طرح  مسائل قومیتی  و جنجال هایی  که  در شبکه های اجتماعی پیام رسان  و فضای مجازی  به راه افتاده  نه  تنها  هیچ  کمکی  به  توسعه  و پیشرفت  لرستان  نمی کند  بلکه  باعث انحراف  افکارعمومی  و ایجاد  مطالبات  کاذب  در میان  مردمی خواهد  بود که جوانان تحصیل کرده آن  از بیکاری  و مشکلات  اقتصادی  و معیشتی  رنج  می برند.

به گواه  آمارهای  رسمی، استان  لرستان  در دهه های اخیر جز پنج استان امن تر کشور بوده است؛ دست های پشت پرده  نمی خواهند این امنیت  پایدار استمرار یابد و برای ایجاد تنش و اختلاف دست به هرکاری می زنند، متأسفانه  شبکه های اجتماعی پیام رسان  درفضای مجازی هم به یار دوازدهم  معاندان  تبدیل  شده  است؛ به طور قطع  و یقین  در آینده نه چندان دور دست های  پشت پرده  این  جریانات  برای مردم استان، برملا و نقاب  از چهره  تفرقه افکنان  کنار زده خواهد  شد.

 

دسته دوم؛ افرادی که درمیان احزاب و گروه ها ،دستگاه های اجرایی ، برخی  رسانه های رسمی (مطبوعات مکتوب و اینترنتی مجوزدار) دارای بلندگو(تریبون) هستند؛ نیت این افراد هم چون دسته اول تجزیه طلبانه و انحرافی نیست، منتها با توجه به نگاه ژورنالیستی(روزنامه نگاری) به مسائل اجتماعی و در برخی موارد به علت  کمبود موضوع و سوژه های رسانه ای جذاب، دانسته یا ندانسته  بستر مطرح شدن این دیدگاه افراطی و انحرافی را در رسانه های جمعی استان فراهم می کنند.

تلاش برای ثبت میراث مشترک هزاران ساله معنوی، تاریخی و فرهنگی لرستان در فهرست آثار ملی کشور به نام بخشی از مردم استان به منظورایجاد هویت جدید برای همان شاخه از قوم لر و درنهایت کوچک و تجزیه شدن این قوم مهم و اصیل کشور، انداختن توپ در زمین صداوسیما و انحراف افکار عمومی مردم لرستان از مطالبات واقعی نظیر اشتغال، راه اندازی کارخانه ها و صنایع راکد، رفع بیکاری وایجاد مطالبه کاذب برای مردم، تحت این عنوان که رسانه استانی صداوسیما سهم گروه های مختلف مردم لرستان را نمی پردازد. و حساب شده و سازماندهی شده هویت بخش هایی از قوم لر را سانسور می کند و... از جمله اقداماتی  است که کاملا در جهت تامین اهداف شوم تجزیه طلبان و بدخواهان انجام شده و یا دردست اجراست.

کما این که یکی از فعالان رسانه ای استان در روزهای اخیر، اقدام یکی از هنرمندان لرتبار در برنامه تلویزیونی «دورهمی» درپنهان کردن هویت  و اصالت قومی خود را ناشی ازاقدامات صداوسیمای مرکز لرستان در سانسور کردن و نپرداختن به لرهای بختیاری ساکن الیگودرز دانسته بود و حال آن که انکار و یا به قول صاحب نظران «هویت گریزی» دلایل زیادی داشته و برای بررسی آن باید تمام زوایا و برهه های مختلف سنی و زندگی شخص را لحاظ کرده و درنظر گرفت؛ درفرصت مناسب به این مبحث خواهیم پرداخت.

 

دسته سوم؛ افرادی هستند که از روی نا آگاهی برخی مطالب که تولید اتاق فکر تجزیه طلبان است را در فضای مجازی ارسال (فوروارد)می کنند؛ بدون آن که تبعات امنیتی و اجتماعی آن را که برای آینده مردم لرستان و کشور خطرناک است، بدانند؛ به عنوان مثال یکی از متن هایی که نتیجه تراوش اتاق فکر تجزیه طلبان وابسته است، توسط این افراد در فضای مجازی  استان در روزهای اخیر بازتاب زیادی داشت؛ دراین متن به دروغ  نوشته شده بود که منشأ و خاستگاه  دو طایفه  از استان  لرستان سلیمانیه و موصل عراق است تا اهداف مسموم خود را در راستای ایجاد طرح استعماری «کردستان بزرگ» به مخاطب عام القا کرده و افراد ساده و منفعل  را برای دست یابی به اهداف شان اقناع کنند.

 

از یگر دروغ های شاخ دار که متأسفانه از سوی همین افراد زود باور و ساده لوح  در گروه ها و کانال های تلگرامی دست به دست می شد این بود که لرهای بختیاری ها اصالتاً کرد هستند! جالب این که برخی افراد ناآگاه  این ادعای صد درصد کذب را باور کرده اند و در دورهمی های مجازی به آن استناد می کنند.

«دزدان هویت» ازحدود یکصد سال گذشته تاکنون برای جعل هویت مناطق لرنشین اقدامات راهبردی زیادی انجام داده اند که متأسفانه تاحدودی هم موفق بوده اند؛کردی سازی استان های ایلام (لرستان پشتکوه) و کرمانشاه که محل زندگی لرهای لک می باشد و نیز راه اندازی «رادیوکردی» در استان کرمانشاه، در سال های پیش ازپیروزی انقلاب اسلامی را می توان دراین چارچوب تحلیل و تفسیر کرد.

 

تجزیه طلبان که در دهه های اخیر به دنبال جداسازی استان های کردستان و آذربایجان غربی بودند؛ حالا دیگر چند سالی است که به خیال واهی خود می خواهند لرستان را هم ضمیمه کنند.

چندی پیش دریکی از کانال های تلگرامی عکسی از «پل کشکان» واقع در شهرستان دوره چگنی منتشر شد که در پایین آن نوشته شده بود: پل کشکان واقع در«کردستان جنوبی!»

براثرالقائات و تبلیغات پیدا و پنهان پانکردها  در استان های کرمانشاه و ایلام در دهه های اخیر نسلی «خود کردپندار» پا به عرصه گذاشته که کاملاً به پیشینه تاریخی و قومی خود پشت پا زده و هویت هزاران ساله خود را انکار می کند؛ گفته می شود با فشار همین افراد، نمادهای لری در«قلعه والی» در ایلام که مقر حکومت والیان لرستان پشتکوه بوده برچیده شده و به جای آن شکل و شمایل دیگری به  ظاهر و نیز محتوای موزه مردم شناسی موجود دراین مکان تاریخی داده شده است.

19 نظر

  • عباس

    اصلی ترین دشمنان قوم بزرگ لر در حال حاضرپانکردهای تروریست فرصت طلب و پانفارسهای نژاد پرست هستند.چرا ما مردم لر به این بدخواهان باید اعتماد داشته باشیم؟؟؟کدام برادری تیشه به ریشه هویت و زبان و فرهنگ برادرش میزند؟؟چرا ما لرها چشم و گوش خودمان را بسته ایم و هر کجا صدای مزدوری را میشنویم با او همراهی میکنیم؟؟آیا کرمانشاه و ایلام خاک لرستان عزیز نبودند که حالا هویت خودشان را باخته اند و خود کرد پندار شده اند؟؟؟ زبان لری ریشه دار تر و اصیل تر است یا فارسی و کردی؟؟؟آیا اصلا لهجه کردی و فارسی با زبان لری قابل قیاس است؟؟؟ تاریخ مردم لر کجا و تاریخ کرد و فارس کجا؟!؟!!! همین برنامه لکستان را که امروز با هجمه بدخواهان و دشمنان قوم بزرگ لر بازیچه دست عده ای ناآگاه و زود باور شده،چند دهه پیش جریانات تجزیه طلب و اغتشاش گر برای مردم کلهر که جزء لاینفک لرستان بودند،ایجاد کردند و با تزریق هویت جدید و مجعول عنوان کرد کلهر به اصیل ترین ایل لرستان موجب فراموشی هویت و زبان ایل بزرگ کلهر شدند.ایده تشکیل کردستان جعلی از ابتدا مشکل اساسی داشته و غیر قابل قبول و محکوم به شکست است.چرا که قوم کرد پیشینه و جایگاه تاریخی در طول ادوار تاریخی نه در ترکیه و نه عراق و نه ایران نداشته و سابقه حضور و زندگی نیز در لرستان و دیگر مناطق لر نشین ندارد.حتی در خود کرمانشاه و ایلام نیز پیشینه ای مبنی بر کرد بودن و یا کرد تبار بودن اقوام آنجا در دست نیست و ایلام وکرمانشاه همواره هویتی لر تبار دارند که بایستی به آن توجه کرد.تا قبل از انقلاب چندان حضور کردها در ایران محسوس نبوده ولی پس از شروع انقلاب و آغاز جنگ تحمیلی کردهای ساکن عراق مجبور به مهاجرت به استانهای مرزی ایران مثل آذربایجان غربی و ایلام و کرمانشاه شدند و رفته رفته با افزایش و رشد جمعیت بهانه و تغییر بافت جمعیتی برخی از شهرهای این استانها فرصت مناسبی برای گروهک های ایران ستیزی مانند دموکرات و پژاک و کومله و... پیش آمد مبنی بر مطرح نمودن طرح کشور!!!!!! کردستان،کشوری جعلی که جایگاه و قدمتی درمنطقه خاور میانه ندارد و با فریب و دسیسه و زیرمجموعه کردن اقوام گوناگون مثل شیبک و زازا و هورامی و گوران و لک و کلهر و حتی قوم بزرگ لر سعی در توسعه ارضی برای کشور جعلی خود دارد و در این راه از هیچ دروغ و توطءه ای برای پیشبرد اهدافش دریغ نمیکند.مسایلی تحت عنوان لک ها شاخه جنوبی کردها هستند یا اینکه لری زیرمجموعه!!!!کردی است و .....


  • تاریخ چه میگوید؟

    تحریف گران تاریخ قوم لر بنا به اهداف خاص و در جهت مقاصد خود میخواهند تاریخ جعلی و باب میل خود را دیکته کنند آنهم بدون هیچ سند و مدرک تاریخی و فقط حرفهای تخیلی و فانتزی میزنند و فضای تاریخ نویسی را از ارزش و تقدیس خالی کردند. نویسنده مشهور آلفرد لابی ار میگوید:ارزش یک سند در تاریخ نویسی بیشتر از حرفها ، نقل قولها و شایعاتی است که صدها هزار نفر بر زبان بیاورند و یا در نوشته های خود تکرار کنند. اصولأ تاریخ لرهای لک مبهم و تاریک است و جز اندک اطلاعات پراکنده و جسته و گریخته در آثار مورخان و سیاحان دوره گرد مثل ماری شیل چیزی در اختیار نیست اما ما برای دوستان تمام مطالب را با ذکر سند و منبع ذکر میکنیم. منابع تاریخی متعددی وجود دارند که بر لر بودن لک زبانها صحه گذاشتند از جمله:معین الدین نطنزی در سال ۸۱۶ هجری در کتاب منتخب التواریخ صفحه ۵۳ برای اولین بار از طایفه لک در ذیل طوایف قوم لر نام میبرد. زین العابدین شیروانی در کتاب بستان السیاحه در قرن ۱۹ میلادی لک ها را از مردم لر بر می شمارد. اسکندر بیک ترکمان مورخ دربار صفویه در جلد اول کتاب عالم آرای عباسی لکها را قویأ لر معرفی میکند. میرزا محمد حسین مستوفی در رساله آمار مالی و نظامی ایران در سال ۱۱۲۸ هجری قوم لر را ایرانی الاصل و آنها را مشتمل بر ۴ طایفه:فیلی ، لک ، بختیاری و ممسنی میداند. شیخ محمد خال که خود کرد است لکها را لر معرفی میکند. احمد جودت پاشا در جلد اول، کتاب تاریخش مینویسد:لر ، بختیاری ، گوران و لک همه از یک قومند و اصلشان از قومی ایرانی است که از تنگه هرمز تا مرعش و ملاطیه پراکنده اند و عشایر زند هم از همین هاست. علی اکبر وقایع نگار کردستانی در کتاب بدایع اللغه صفحه ۲۳ مینویسد:محل و مسکن جماعت لر از اصفهان گرفته تا به سر حد شوشتر و دزفول و یکطرف آن به عراق عرب و یکطرف آن به کردستان سنندج و یکطرف آن به همدان متصل است و کرمانشاهان نیز داخل لرستان، است و طوایفی که ذکر میشوند همگی از طایفه لر منشعب شدند. اچ ال رابینو در سفرنامه خود صفحه ۳۴ میگوید:بیشتر روستاهای کرمانشاهان از گویشوران کردی و لری هستند. ملا پریشان لرستانی شاعر لک زبان که در قرن ۹ هجری میزیسته است در این بیت خود را لر معرفی میکند:ژ الوار کوه حق پیدا میو … یا من فی الجبال خزاعنه. در اشعار بهلول بنیانگذار یارسان آمده:از بهلولنان چه روی زمینی _ چار فرشتانم چاکر کرینی / نجومم صالح رجبم بینی _ چنی لره بیم چه ماه وهفتینی. یا شعر دیگری از یارسانان که میگوید:دیوانه ظاهر دیوانه ظاهر _ دانای یارانیم دیوانه ظاهر / ظاهر وه عبث کفتن نه باهر _ رجبم نسلم لره من آهر. ملا منوچهر کولیوند شاعر لک زبان در دیوان شعرش خود را مستقیمأ لر معرفی میکند:گفت کی لر بچه گر من در برویت وا کنم _ در بر اهل نهاوند خویش را رسوا کنم. طایفه سیاهپوش که شعرایشان از دلایل افتخار ما به زبان لکی اند مثل ملاحقعلی سیاهپوش و دکتر بنان اصالتأ از لرهای بختیاری دزفول هستند که در گذشته بنا به دلایلی به الشتر لرستان آمدند مثل مالمیرها ( مال امیر ) و طایفه پولادوند بختیاری. اتفاقأ ملا حقعلی سیاهپوش در زمان سرودن شعر زبان لری داشته و نوه ایشان در مقدمه کتابش بر این امر صحه گذاشته است. کریم خان زند در کتاب رستم التواریخ اثر محمد هاشم آصف خود را قویأ لر معرفی میکند:اگر شما ما را لر ساده بی وقوفی پنداشته اید اشتباه کرده اید. هنری فیلد انسان شناس مشهور در کتاب مردم شناسی ایران مینویسد:هم اکنون فرق بین لرها و لکها فقط گویش شان است و او در ادامه طوایف لک را در گروه ایلات لرستان طبقه بندی کرده است. رحیم عثمانوندی که خود از لکهای کرمانشاه است در کتاب بومیان دره مهرگان مینویسد:لکها در فرهنگ و منشهای تباری با لرها همانند هستند و در تمام وجوه اعتقادی و کنشهای فرهنگی و بومی با یکدیگر همسان و همانندند و تنها از حیث گویش تفاوتهای آوایی با هم دارند. مرحوم حمید ایزد پناه در کتاب فرهنگ لری صفحه ۹ مینویسد:زبان لکی با زبان لری زمینه های دستور زبانی و واژه های مشترک بسیار دارند که تنها تفاوت آنها آوایی است. ایرج کاظمی در کتاب مشاهیر لر ، لکی را یکی از زبانهای مورد استفاده مردم لر معرفی میکند. علیمردان عسگری عالم که خود لک زبان است لکها را شاخه ای از قوم لر ذکر میکند. ویلیام فرالی لکی را شاخه ای از زبان لری میداند. دکتر فرامرز شهسواری استاد دانشگاه ایروان ارمنستان ، در مجله ایران و قفقاز ، شماره ۱۴، سال ۲۰۱۰ ، صفحه ۷۹ مینویسد:لکی به هیچ وجه در طبقه بندی گویش های کردی قرار نمیگیرد و این اشتراکات به صورت طبیعی بین تمامی زبانهای شمال غربی ایران مشاهده میشود. لکها آمیخته و همسان با سایر طوایف لر هستند و تفکیک و جدایی آنها از سایرین غیر ممکن است. دانشگاه علوم پزشکی لرستان در فصلنامه علمی _ پژوهشی خود در شماره ۳ ، تابستان ۹۲ بنا بر پژوهش و آزمایش محققان که بر پایه ژنهای کی آی آر صورت گرفته است مینویسد:به لحاظ ژنتیکی گروه های مختلف قوم لر اعم از بختیاری ، مینجایی و لکی یک استخر ژنتیکی مشترک دارند و از نظر توزیع ژنی بین شاخه های مختلف لر تفاوتی وجود ندارد و اینها اجداد مشترک دارند و پیوندهای متعدد فرهنگی و مذهبی چنان مردم لر را در هم تنیده است که جداسازی یا افتراق بین آنها غیر ممکن است.


  • عبور و مرور ژنها

    ما فرزند خانواده خودمان نیستیم بلکه فرزند مردمان خودمان هستیم یعنی شما یک پدر و مادر دارید اما ۴ تا پدر بزرگ و مادر بزرگ دارید و اگر یک درجه برویم عقبتر میشود ۸ تا و یک نسل برویم عقبتر میشود ۱۶ تا و اگر ۱۰ نسل برویم عقبتر میشود ۱۰۲۴ تا !!! یعنی ۱۰۲۴ نفر نقش بازی کردند در پیدایش شما ! حالا اگر ۲۰ نسل به عقب برگردیم تعداد اون آدمها میشه ۱ میلیون و ۵۰ هزار نفر و شما ۱۰۲۴ نفر یا ۱ میلیون را هرگز در یک خانواده یا طایفه پیدا نمیکنید و به خاطر اینکه از لحاظ ژنتیکی اینقدر به هم نزدیک هستیم یعنی هر چه به عقب برگردیم این ریشه نژادی رقیق تر میشود. همچنین والدین ما هم خودشان دو تا پدر و مادر دارند و این تصاعدی میرود بالا. در درون یک خانواده نمیتوانید با خودتان ازدواج کنید و مجبورید بروید با همسایه ، شهرک یا شهرهای مجاور دنبال همسر آینده بگردید. اینگونه ازدواج میکردند و غالبأ از محیط خانوادگی خارج میشدند. وقتی شما نیازمند ۱۰۲۴ نفر باشید آن تعداد در مردم متفاوت است و هر چه به عقب میروید نیازمند افراد بیشتری میشوید. لذا صحبت کردن از اصالت نژادی و تفخر به طایفه و ایل و قوم آنهم در کشوری مثل ایران که پل میان شرق و غرب بوده دور از عقل است. تنوع و کثرت در اقوام مختلف و همچنین تفاوت های ظاهری خود گوای این مدعاست. خودمان را محدود و محصور کردیم به نام اسامی طوایف و تمام انرژی مان را صرف بحثهای پوچ و منسوخ شده میشود و به فکر تنها چیزی که میستیم توسعه و پیشرفت شهرهایمان است در واقع ما مردم لر به جای شهر محور بودن ، طایفه محور هستیم و خودمان را به جای شهر و صنعت با طایفه معرفی میکنیم لذا تفاخر به طوایف برای ما مهمتر از آبادانی شهر و موطن مان است به همین خاطر مشکلات اقتصادی _ اجتماعی در بلاد ما خودنمایی میکند در واقع ما پیش از آنکه یک لر باشیم یک وند هستیم !


  • فقر تحقیر و بی هویتی می آورد

    لر ندانستن ناشی از خود کم بینی و ضعف اعتماد به نفس در مقابل دیگران است و فکر میکنند با این فرار هویتی مورد توجه و پذیرش جمع قرار خواهند گرفت ولی این گریز هویتی موجب کشف نقطه ضعف و تغییر نگرش دیگران به عنوان یک خود فروخته میشود. درمان خود کم بینی خود باوری است که با افزایش آگاهی حاصل میشود. عده ای از مردم لر وقتی در آباد کردن خرابی ها خود را ناتوان می بینند ، وقتی تخریب فرهنگی لر را نمیتوانند احیا کنند ، وقتی اقتصاد را نمیتوانند بازسازی کنند ، وقتی نمیتوانند افتخارات گذشته را بازسازی کنند به دور زدن و پاک کردن صورت مسعله میپردازند و به دنبال هویتهای جدید خود ساخته و نو بنیاد میروند ( بدعت های نو ظهور نتوانستند هویت هزاران ساله خود را حفظ کنند حالا چگونه هویت جدیدی که نه تاریخی دارد و نه ریشه و سندی را بنا و نگهداری کنند؟ ) اگر وضعیت اقتصادی مناطق لر نشین سامان بگیرد همه لر میشوند. اگر امروزه لرها مثل زمان عیلامیان ، کاسیان ، علیمایید ، اتابکان لر بزرگ و کوچک ، زندیه و والیان لر فیلی نبض حکومت و اقتصاد را در دست داشتند و اگر در سایه اقتصاد خوب ، مشاهیر و دانشمندان لر زیاد میشدند الان هر لری افتخار لر بودن میکرد.


  • انکار هویت قومی موجب تحقیر میشود!

    آن زمان که کویر نشینان در فقدان آب ، سردابه هایشان مملو از کرم و لجن بود لرها از سخاوت چشمه ها و سرابها آب سرد و گوارا می نوشیدند همچنین وجود آثار و ابنیه باستانی در بلاد لر نشین نمایشگر وضعیت قابل قبول از رفاه و زندگی مطلوب لرهاست. انکار هویت قومی به معنی بردگی و بندگی است و نه دست آوردی دارد و نه موجب افتخار است بلکه بی شخصیتی و اسارت است. اینانی که بنده و بی شخصیت شوند به انسانهایی پسیو و متجاوز تبدیل میشوند و آنان در برابر ستم استعمارگران مطیع و سر به فرمانند و در برابر اقوام و هم تباران خود متجاوز هستند. در سایه چنین سیاستهایی بوده که افراد گمنامی تبار قومی خود را انکار میکنند و رو در روی همتباران خود قرار میگیرند. بی شک وقتی یکی را چون از شاخه ای میبرند و سپس روی شاخه ی دیگری پیوند میزنند این شاخه بی ریشه چون میخواهد زنده بماند راه خدمت به دیگری را برمیگزیند چرا که او پشتوانه ای درتبار اصلی خود ندارد. وقتی او در موطن خود راهی برای بالندگی نمی یابد به بیگانه خواهی روی می آورد.


  • جمعیت لکها از خیال تا واقعیت

    هیچ گونه سرشماری قابل اعتمادی از جمعیت لکها در دست نیست در کتاب شناسنامه اجتماعی _ فرهنگی استان لرستان که توسط دفتر امور اجتماعی استانداری لرستان تهیه شده است در صفحه ۳۵ آمده که با توجه به اینکه هیچ آمار مستند و دقیقی در رابطه با جمعیت قومیتها وجود ندارد لکن تمام آمارها تخمینی و تخیلی است. در یک مطالعه در سال ۱۹۹۲ میلادی جمعیت لکها در سراسر ایران یک و نیم میلیون نفر برآورد شده است ( بر پایه آمار مهرداد ایزدی ) از آنجا که لکها ۳۰ تا ۴۰ درصد جمعیت ۴ استان( کرمانشاه ، لرستان ، ایلام و همدان ) را تشکیل میدهند جمعیت آنها در سال ۲۰۰۹ میبایستی ۲ میلیون باشد. رحیم عثمانوندی که خود لک کرمانشاه است اولین کسی است که عنوان کرده لکها نیمی از جمعیت لرستان را تشکیل میدهند ولی به هیچ سندی یا کتابی یا مرجع مستندی ، استناد نکرده برای تأیید حرفش و احتمالأ بر پایه احساسات طایفه ای _ قومی چنین حرفی را زده است وگرنه از ۱۱ شهرستان لرستان فقط در ۳ شهرستان لکها در اکثریت هستند. لکها در مناطق شمال غربی لرستان ساکنند. به نظر میرسد که بررسی های انجام شده از جمعیت مردم لک دقیق نمی باشد. دانشنامه اتنولوگ تعداد جمعیت مردم لک را یک میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ میلادی میداند. لغت نامه دهخدا لکها را ساکن کرمانشاه ، همدان و ایلام معرفی میکند.


  • قضیه لکستان خودجوش نیست

    قضیه لکستان خودجوش نیست و اتاق فکرها و دسیسه هایی پشت این قضایاست. اهداف پنهانی در این فتنه وجود دارد که تمامأ به ضرر خود لک زبانان است. از خیلی قبلتر رضاخان در کرمانشاه ، لکها را همراه لرها قتل عام میکند تا کردهای جاف عراقی را در سرزمین آنان ساکن کند. نسل کشی ، تبعید اجباری و تخریب برنامه ریزی شده چهره اجتماعی مردمان لر و اختلاف افکنی بین ایلات لر و تنش بین شهرها ، حاصل فعالیتهای استعماری است. سیاست تنش و تفرقه بین گروه های مردم لر در دستور کار قرار گرفته است. کانون این تفرقه و خود تخریبی لرها ، سایتها و کانال هایی است که دست پانها در آن هویداست. چطور است از مطالب اهل قلم که در جهت جدایی و کینه باشد حمایت میشود؟ چگونه افرادی که قلمشان در راستای افتراق و جدایی است حمایت رسانه ای و تبلیغاتی میشوند؟ ولی آنهایی که دم از اتحاد و همبستگی مردم لر میزنند متهم به برچسب منافق و تجزیه طلب میشوند؟ چطور از تفرقه و تفاوت میگویند اما از فقر و بیکاری و مهاجرت لرها حرفی نمیزنند؟ آیا با این تفرقه هایی که ما را به خود مشغول کردند هدفی جز نابودی ما دارند؟ اتحاد و همدلی عامل پیروزی است. ما چوب اهل قلمهایی را میخوریم که گوشواره از گوش برایشان عزیز تر است.


  • لکستان مطلوب چه کسانی است؟

    یک نظریه پرداز کرد در کانادا در یک مقاله که به زبان انگلیسی است اذعان کرده که موضوع لک نقطه بحرانی ماست و برای نفوذ به قلمرو لرها باید روی لک متمرکز شد. پانکردها در نقشه های کذایی و جعلی کردستان بزرگ ، تمام بلاد لر نشین را تا بوشهر جزء کشور تخیلی خود فرض کرده اند. پانکردها با جنجال قومی و شانتاژ رسانه ای میخواهند از مردم لر ، سربازان پیاده خوبی برای خود تدارک ببینند و لرها را گوشت جلو توپ کنند. مردم لر کاملأ ایزوله هستند و مدیا ، تریبون و رسانه ندارند و به همین دلیل فشار رسانه ای روی آنهاست. بیشترین خطر هم برای لرها از جانب پانکردهاست که میخواهند از لرها به عنوان بازو استفاده کنند و در آخر آنها را فدای توسعه طلبی خود کنند. پانکردها با خیمه شب بازی ، لکها را که گویش شان به علت همجواری اندکی مورد هجوم کردی واقع شده را به عنوان اسب تروا قالب میکنند و از این تلرانس فرهنگی نهایت بهره را میبرند ولی لرها متأسفانه به همه چیز خوش بین هستند و در یک خواب عمیق به سر میبرند.


  • شانتاژ رسانه ای علیه لرها

    پانکردها اقدام به برپایی صفحات متعدد به نام لک میکنند و محور کارهایشان برپایه توهین و تخریب شکل گرفته است. توهم همه کرد پنداری باعث شده همه جوره در سرنوشت ما دخالت بیجا کنند. باید کلاف ادعاهای بدون سند و مدرک را از حقیقت تاریخی بیرون آورد چون توهم خود برتر بینی نتیجه ای جز تنفر و تعصب ندارد. برخی از لکها هم چند شبه و تحت تأثیر جعلیات و گنده سازی های رسانه ای پانکردها هویت خود را باخته اند و با انتشار نگارشات مسموم کننده ، مخرب و ناهنجار اقدام به نفرت پراکنی و تخریب میکنند که متأسفانه آثار سفاهت و تشعشع حماقت در مطالبشان هویداست. براستی چرا لکها تمامی مطالباتشان را فقط از لرها میخواهند؟ مگر فقط در لرستان زندگی میکنند؟ چرا اسمی از کردها نمیبرند؟ چرا از بی توجهی دولتها نمیگویند؟ بر علیه لرها شانتاژ رسانه ای و فضاسازی میکنند چون لرها در مقابل توسعه طلبی و پروژه کردسازی تمام قد ایستاده اند. هویت طلبی که بر مبنای دروغ ، تحریف تاریخی و توهین به دیگران شکل و فورم بگیرد عاقبت خوشی هم ندارد. پان لکها هیچگونه دیالوگی را بر نمی تابند و خود سانسوری آنها حاصل منفعت جویی است. آنها متشبث به طناب پوسیده مغالطات هستند و فقط ادعاهای بدون سند و مدرک تاریخی میکنند که از نظر تخیلی و فانتزی شاید حرفشان درست باشد اما از نظر علمی و تاریخی حرف آنان شبیه طنز است.


  • نگاه موزه ای و آکواریومی به فرهنگ

    به نظر میرسد که قوم بازی و لباس و لهجه به رخ کشیدن ها که تأکید بر تمایز است از نوعی نگاه موزه ای و آکواریومی به فرهنگ ریشه میگیرد. عده ای دوست ندارند مردم لر را که یکسان و یکدست هستند را متحد و در کنار هم ببینند. مردمی که زبانی هم خانواده دارند و لباسی کمابیش یکسانی میپوشند و غذاهایشان یکی است و از همه مهمتر خاطره ها و دغدغه هایی مشترک دارند. دریغا که برخی روشنفکر نماها در افتادن به دیگ حلیم از هول حلیم پیشتاز بوده اند. ایکاش همه پانها دست از نگاه موزه ای به لرستان بردارند و بر یکسانی ها و اشتراکات بیشتر متمرکز شوند چون جنجالهای قومی کمکی به توسعه لرستان نمیکند.


  • ملاک برای تشخیص یک قوم تنها نژاد است

    نباید زبان یک طایفه یا جماعت را به منزله نژاد آنها پذیرفت ! چون این برداشت صحیحی نیست و این دلیلی نمیشود که هویت قومی را بخاطر تفاوتهای آوایی زبان زیر سؤال برد چرا که مثلأ یک ایرانی ، ایرانی خواهد ماند حتی اگر در آمریکا بزرگ شده باشد. لکها که زبانشان به علت همجواری اندکی مورد هجوم کردی واقع شده را نباید به اشتباه قومی جدا از سایر گروه های لر نامید زیرا تنها ملاک برای تشخیص یک قوم ریشه های نژادی است و زبان ، مذهب و جغرافیا قطعأ ملاکهای دقیق و مناسبی نیستند چرا که همانطور که توضیح آن گذشت بارها شاهد نژادهایی بوده ایم که به علت همجواری با نژادی دیگر زبانشان دستخوش تغییر شده است اما قطعأ این موضوع موجب تغییر نژادشان نخواهد شد متأسفانه علت آن اشتباه اینست که معمولأ اقوام نام نژاد خود را بر زبانی که به آن سخن میرانند میگذارند و مثلأ زبانی که قوم لر به آن سخن میگوید لری نامیده میشود و اشتباه آنجا صورت میگیرد که وقتی عده ای از قوم لر مثلأ به لکی سخن میگویند این اشتباه پیش می آید که نکند اصلأ نژادی به نام لک وجود دارد که زبانش لکی است؟ در صورتیکه این درست نیست و زبان لکی یکی از زبانهای مورد استفاده نژاد لر میباشد. پس قطعأ در به رسمیت شناختن یک قوم تنها ملاک مورد اطمینان ریشه های نژادی خواهد بود.


  • لک یک عدد شمارشی است

    لک در فرهنگ فارسی عمید ( چاپ ۱۷ _ امیرکبیر ) صفحه ۸۹۴ به عنوان یک عدد شمارشی هندی به معنای یکصد و صد هزار آمده است مثال از دیوان شعر عنصری بلخی شاعر دربار محمود غزنوی:در آن نه سایر ماند و نه طایر از برخاک _ دو لک ز لشکر او شد بزیر خاک نهان. در فرهنگ عربی لاروس ، جلد دوم ، صفحه ۱۷۸۳ آمده که لک عند الهنود ( نزد هندیان ) به معنای صد هزار است که جمع آن لکاک و لکوک است. هندیها مخترع اعداد شمارش بودند و قدیمی ترین اسنادی که برای نوشتن اعداد استقاده شده در خط دیوانگاری هندی موجود است و خوارزمی در سال ۸۲۵ میلادی اعداد را از خط دیوانگاری هندیان فرا گرفت و به زبان عربی وارد میکند و در قرون ۹ و ۱۰ میلادی از طریق اندلس اسپانیا به اروپا راه یافت. واحد پول آلبانی که تا سال ۱۹۱۲ میلادی مستعمره عثمانی بوده و مسلمانند لک است و هر ۱۰۰ کیندارکا میشود یک لک ! واژه لک ( به فتح لام ) معانی دیگری مثل سخن بیهوده و یاوه دارد مثال از لبیبی:گفت ریمن مرد خام لک درای _ پیش آن فرتوت پیر ژاژخای یا لک در دیوان عیوقی به معنای خسیس و نادان آمده:با مردم لک تا بتوانی تو میامیز _ زیرا که جز از عار نیاید ز لک و لاک. در دایره المعارف فارسی نوشته غلام حسین مصاحب صفحه ۲۴۹۸ آمده که لک واحد شمارش است و به معنای کرور هندی میباشد. در کتاب آمار مالی و نظامی ایران در سال ۱۱۲۸ هجری اثر میرزا محمد حسین مستوفی هم واژه لک به عنوان واحد شمارش آمده مثلأ:سی و پنج لک خانه وار ( ۰۰۰ / ۵۰۰ / ۳ ) _ دو لک روپیه هند _ بیست و دو لک خانوار و … در فرهنگ ایران زمین ، جلد ۲۰ ، صفحه ۴۰۶ هم لک به عنوان عدد شمارشی آمده است. در گویش زرقانی لک ( lak ) به معنای صدهزار است. در گویش سیستانی لگ ( lag ) مترادف هزار است. در زبان انگلیسی لک به معنای صدهزار است. در زبان سانسکریت لکشم به معنای صد است. در هندی کنونی لک میشود ده هزار و لاک معادل صدهزار است. در برهان قاطع ( به اهتمام دکتر محمد معین ، صفحه ۱۹۰۰ ) نیز لک به معنای صدهزار ذکر شده است. در لغتنامه دهخدا هم لک به عنوان یک عدد شمارش معنی شده است. ولی واژه تازه ساخت لکستان بنیان تاریخی ندارد و در هیچ منبع ، مرجع و سند تاریخی واژه جدید لکستان به عنوان یک واحد جغرافیایی یا سرزمینی در منطقه کنونی لک زبانها ذکر نشده است.


  • شهرنشین یا شهروند؟

    متأسفانه اخلاق مردم غرب کشور هنوز کوهستانی است. سلوک و رفتارمان کاملأ پیشا مدرن است. در مناسبات و روابط اجتماعی مان هنوز یاد نگرفته ایم قاعده ی گفتگو را رعایت کنیم و بلد نیستیم گوش بسپاریم. مدام فکمان می جنبد و دهانمان مثل دروازه باز میشود. دم از دموکراسی و آزادی میزنیم ولی حریم و حرمت آدمی را نادیده میگیرم و به سادگی حریم یکدیگر را نادیده میگیریم. عادت نکرده ایم مشکلاتمان را با دیالوگ حل کنیم. صحبت از صله رحم میکنیم اما دخترمان را از ارث محروم میکنیم. ژست روشنفکری و اهل فرهنگ بودن میگیریم اما وقتی قلم به دستمان میرسد حریم شخصی و خصوصی دیگران را هدف میگیریم. در روزگاری که دیگر هیچ آدم فرزانه ای قلم به بی حرمتی نمی گشاید ما فحش نامه در می آوریم. در روزگاری که دیگران برای خود تاریخ جعل میکنند و هویت میتراشند ما بر سر و کول هم آوار میشویم و خودزنی و خود تخریبی میکنیم. مدل فرهنگی مان شده موسیقی جلف کردی و شلوار جافی. وقتی تحصیل کرده مان رگ گردنش از تعصب طایفه و قبیله و ایل و تبارش ورم میکند ، ده _ بیست نفری از اهل فرهنگی هم که به ناگزیر سرنوشت خود را به این جغرافیا گره زده اند ، کاری میکنیم که شهر هر چه زودتر از نخبگان و اهل فرهنگش خالیتر شود. شهری که پارکهایش جولانگاه جوانان بیکار ، معتاد ، خلافکار ، اوباش و الواطهای یله شده میتوانند بر سر خود و بچه هایت آوار شوند. واقعیت این است که ما شهر نشین هستیم نه شهروند! هنوز ساعتها حسنوند ، بیرانوند ، خرم آبادی ، بروجردی ، لر و لک ، چپ و راست نقل مجالسمان است. جوانان شهرمان در کار تمسخر سادگان روستایی برای یکدیگر بلوتوث میفرستند و سادگان روستایی هم به سرزنش اهالی شهر مشغولند. آیا با این خود تخریبی به جایی میرسیم؟


  • جزیره سنگی

    مارتین فان بروینسن در کتاب ایران و جنگ جهانی اول ، صفحه ۱۰۹ تا ۱۴۷ مطلبی درباره اسماعیل آقا سیمکو دارد و مینویسد:اسمعیل آقا سمیتقو از یک دهه پیش بخشهایی از کردستان و آذربایجان را ناامن کرده و حتی با سیاست عثمانی و روسیه نیز پیوند خورده بود. هر چند شورشهای او بیشتر و به ویژه در آغاز ماهیتی کور و قبیله ای و نه قومیتی یا ملی داشت ، اما در اواخر کار ، تحت تأثیر سیاست بیگانگان ، به اندیشه استقلال جویی نیز رسیده بود و در سالهای پس از جنگ جهانی اول اندیشه ایجاد " کردستان بزرگ" مطرح شده بود و سمکو نیز بدان گراییده بود! مساعل کردهای ایران با مساعل کردهای شمال عراق و ترکیه پیوند میخورد و ابعاد سیاسی قضیه را بسیار پیچیده تر و خطرناکتر میکرد! دکتر داریوش رحمانیان در کتاب ایران بین دو کودتا صفحه ۵۴ مینویسد:اسمعیل آقا سمیتقو به مدت یک دهه شورشهای کردهای مکری در کردستان را رهبری میکرد از سالهای پایانی جنگ جهانی اول به این سو سیاست انگلیس و برخی دیگر از قدرتها نیز مروج اندیشه خودمختاری کردهای ایران و عثمانی و مفهوم" کردستان بزرگ" بود. بنا به گفته مخبرالسلطنه هدایت در گزارش ایران صفحه ۳۵۴ که میگوید:اسمعیل آقا سمیتقو به انتظار حمایت انگلیس آرزوی کردستان مستقل در دیگ سینه می پخت! دکتر محمدرضا حافظ نیا در کتاب" جغرافیای سیاسی ایران" ، صفحه ۱۷۰_۱۷۶ مینویسد: کردها به دلیل موقعیت جغرافیایی و ویژگیهای مکان استقرار به طور نسبی در انزوا به سر برده و کمتر در معرض تبادلات و تحولات فرهنگی و نژادی قرار گرفته است وکردها به علت قوت پیوندها و باورهای درون قومی نسبت به اجتماعات کرد ساکن شمال عراق و جنوب شرق ترکیه که تابعیت غیرایرانی دارند تعلق خاطرنشان میدهند. کردی زیرساخت مشترک با زبانهای بلوچی ، پشتو و فارسی دارد. پاره های فضایی کردنشین در خاورمیانه زمینه بحرانی مداوم را در منطقه فراهم آورده طوری که اجزاء جدا افتاده قوم کرد هر یک در جستجوی کسب خودمختاری از دولتهای مرکزی متبوع خود برآمده اند. فضای جغرافیایی کردنشین کوهستانی است و مانند افغانستان یک جزیره سنگی بدون دسترسی به آبهای آزاد است به گونه ای که کردها را میان همسایگان متمایز کرده و با این وصف ، کنش سیاسی و آرمانگرایی آنها ، جمعیتی ناآرام و در تکاپو برای یافتن هویت مستقل سیاسی را شکل داده است. ایده کردستان بزرگ از سوی ناسیونالیستهای کرد پیشنهاد شده و از نظر جغرافیایی طرح آنها اغراق آمیز است و اقوام غیر کرد را نیز در بر میگیرد! پس از جنگ جهانی اول در سالهای ۱۹۲۰ _ ۱۹۲۵ اسماعیل آقا سمیکو علیه مناطق ترک نشین آذربایجان دست به تهاجم و غارت زد و تعرضات خود را آغاز کرد ولی در سال ۱۳۰۱ با کشته شدن او طرح کردستان مستقل عقیم ماند. بعدها جمهوری خودمختار مهاباد تحت سیطره نیروهای روسی در سال ۱۹۴۵ با تحرکات حزب دموکرات ( بجای جنبش مخفی کومله ) به رهبری قاضی محمد تشکیل شد و پس از تأسیس جمهوری خودمختارش برای تحقق رؤیای کردستان بزرگ از خلیج اسکندرون تا خلیج فارس همچنان تلاش میکرد اما با عقب نشینی نیروهای روسی در ۱۷ دسامبر ۱۹۴۶ فرو ریخت و قاضی محمد در ۳۱ مارس ۱۹۴۷ اعدام شد. آخرین تلاش سیاسی کردها پس از فروپاشی رژیم پهلوی شکل گرفت که در سال ۵۸ با همان آرمانها ، اهداف و شعارهای سیاسی گذشته ( خودمختاری ، احیا زبان کردی و انتخاب مقامات محلی توسط مردم ) به وقوع پیوست. نیروهای شکست خورده چپ گرا به فوریت اقدام به بازسازی تشکیلات خود کردند احزاب دموکرات ، کومله و فداییان خلق ( جهل ) به سرعت سازماندهی شدند و شعارها و آرمانهای گذشته را احیا کردند و فرایند تقابل فزاینده با دولت مرکزی را بوجود آوردند.بدین ترتیب کردستان به یکی از بحرانی ترین مناطق کشور در آغاز تجربه جمهوری اسلامی بدل گردید. این بحران با تدابیر سیاسی ، اجتماعی و نظامی دولت فرونشانده شد و آرامش برگشت اما شعله های آن موجب جنبش خودمختاری کردهای ترکیه به رهبری اوجالان شد که با اقدامات نظامی و امنیتی ترکیه سرکوب شد. کردهای شمال عراق هم پس از جنک کویت ( ۱۹۹۰ میلادی ) در پرتو حضور نیروهای اعتلاف خارجی و به ویژه آمریکا بازسازی شد و اختیارات منطقه ای _ محلی به دست رهبران کرد افتاد. در مجموع به نظر میرسد کردها چه در سطح ملی و چه در سطح منطقه ای به صورت انفرادی یا جمعی ، آرمان سیاسی خودمختاری را در سر میپرورانند. مطالبات ناسیونالیستی کردها در برابر دولتهای ملی در حد کسب خودمختاری است ولی در سطح منطقه ای برخی تندروها طالب استقلال ، وحدت و تأسیس دولت مستقل کردستان هستند! با کاهش اقتدار دولتها به ویژه در دوره های گسل و گذار سیاسی _ اجتماعی ، جنبشهای مذکور قوت گرفته و فعال شده اند و برعکس با افزایش اقتدار دولت مرکزی فروکش کردند و منتظر فرصت جدید ماندند. نکته دیگر آنکه این جنبشها گاهی متأثر از حضور نیروهای مداخله گر خارجی و قدرتهای روسیه ، انگلیس و آمریکا بوده و در مواردی نیز وجه المصالحه سیاسی نیروهای پشتیبانی کننده قرار گرفته اند و بی حامی رها شده اند.


  • ایجاد خود ویرانگری بین لرها دسیسه کیست؟

    گروهکهای سایبری پانکرد ، زاگرس ما را بخاطر کم کاری و عدم درک درست از نیازهای روز و عدم شناخت دقیق از جامعه لر ، به جولانگاه جعل تاریخ برای آفرینش هویت کردی تبدیل کرده اند!!! حتی اگر تمام مردمان زاگرس خود را به میل آنان کرد بدانند مطمعنأ اینها مجوز کافی برای همسویی با پژوهشگران و محققین تاریخ نمیدهند و هویت ۱۰۰ % لری اکثر بلاد زاگرس همچنان برای یک پژوهشگر تاریخ روشن است! جریان منحط پانکردیسم با توطعه و خلق واژه جعلی و تازه ساخت لکستان که نخستین بار توسط نویسندگان پانکرد مطرح شده ، سعی نموده اند جنبش مردمی جامعه لر را گرفتار " درگیری های درونی" خود ( خود تخریبی ) کنند تا از آن طرف فرصت کافی برای تحریف تاریخ ، کردسازی در کرمانشاه و ایلام و نابودی هویت لری مردمان ایلام داشته باشند!!! ایلام سرزمین لرهای فیلی ( لک ، مینجایی و ملکی ) ایت و بهتر است جوانان آگاه لر با درایت بهتری گام، در راه اتحاد بگذارند چرا که جامعه لر نه رسانه دارد ، نه تریبون دارد ، نه حزبی و نه بودجه ای و این جامعه فقط محتاج جوانان اندیشمند و متحد است. ای لرستان نام تو آرام جان بنده است _ از وجود عطر روح ات این جهان آکنده است / ای سرای پهلوانی و دلیری ، بی گمان _ در تمام روزگاران دشمن ات بازنده است.


  • سونامی ثبت ملی در زاگرس

    برساق ( borsagh ) نوعی نان مخصوص است که از آرد گندم ، شیر و زیره درست میشود و در تمام استانهای لرستان ، کرمانشاه ، همدان ، ایلام و کردستان عمومیت دارد. عربها به آن بقسمات و سنندجی ها آن را برساق ( به کسر ب ) میگویند. احتمالأ برساق از باسلق مراغه که آن هم نوعی نان شیرینی است گرفته شده است حالا چرا باید یک نوع شیرینی که در کل شهرها و استانهای غربی عمومیت دارد فقط به علت زیاده خواهی برخی به دروغ بنام برساق لکی معرفی و ثبت ملی شود؟ درحالیکه در همین کرمانشاه از قدیم الایام برساق درست میکردند! اساسأ این چه سونامی است که هر چه در زاگرس است باید بنام لکی ثبت ملی شود؟ مثلأ دستگاه دوخت گلونی در تبریز است حالا چطور برخی عشایر ادعای آنرا میکنند درحالیکه گلونی در بین تمام مردم حوزه زاگرس متداول است و هزاران عکس تاریخی گواه این مدعاست. اصلأ دولت باید در ثبت ملی بسیاری حدود را رعایت کند چون هدف از ثبت ملی حفظ یک اثر و نگهداشت آن است و مردم غرب کشور این را بد برداشت کردند و در یک سونامی که اخیرأ مد شده هر چیزی که مشترک است یا مربوط به قوم خاصی نیست را بدون هیچ سند قطعی ثبت ملی میکنند که خود عامل بسیاری تنشها و ناراحتی هاست.


  • علیرضا عباسی

    در چند سال اخیر با گسترش شبکه های مجازی یکسری افراد معلوم الحال و منفعت طلب از سوی استانهای مرزی با هدف تجزیه کردن ایران بحث تجزیه ی فرهنگی را پیش میکشند و برخلاف اسناد تاریخی ادعا میکنند لکها لر نیستند و لکی لهجه ای از کردی است اما از لحاظ تاریخی ، فرهنگی و سیاسی هیچ مدرک و سندی وجود ندارد که شعبه های قوم لر اصلأ کرد بوده باشند و اگر شباهتی است بخاطر مجاورت و همنشینی است چون زبان عاملی متٱثر از اقلین و فرهنگ مجاور است. اینها با هدف تجزیه این حرفهای بدون سند و مدرک را میزنند. باید هوشیار باشیم که در طول تاریخ یکی بوده ایم و زیر مجموعه ایران هستیم. افراد متوهمی که مروج دهنده افکار زیاده خواهانه هستند بجای اتلاف عمر و سرمایه خود بفکر رشد فردی باشند.


  • رنگ همدلی : اسحاق عیدی

    مدتی است در لرستان آهنگی ناساز و ناخوشایند گوشها را آزار میدهد. مقوله ای که نه تنها کارساز نیست و نتیجه ی مثبتی به بار نخواهد آورد ، سهل است تکیه کردن بر آن و تکرار کردن آن بسیار مخرب و ویرانگر است. و آن بحث جغرافیایی قومیتهای ساکن لرستان است. تأسف بیشتر آنجاست که این مقوله نه متکی به راهکاری دلسوزانه است ونه بیانگر یک واقعیت مثبت تاریخی است. یعنی درست همان مسئله ای که دشمنان ایران و مردم این سرزمین برای ایجاد نفاق سالهای سال است برنامه ریزی کرده اند تا بتوانند با گل آلود کردن دایره ی همبستگی ما ، بهره های شوم ااستعماری خود را هر یک به، نوبه ی خود کسب کنند. این نفاق افکنی که متأسفانه مانند بلایی بنیان کن سعی دارد ریشه ی همبستگی ملی ، قومی و هویتی ما را دچار تفرقه کند. و چه بسا کسانی که در همین سرزمینی در گشودن و باز کردن این سیل بنیان سوز همدست و همراه آنان گام ببرمیدارند. عده ای ناخودآگاه و عده ای با آگاهی. دشمنان ما هر روز تیرهایی از کمان کینه و خودخواهی و شهرت به تسلط به منظور بهره گیری و بهره کشی رها میکنند! هدف آنان در این تیراندازی پاره کردن و از هم گسیختن ، بند و بندهایی است که ملت ما سالهای سال با فدا کردن و جان فشانی و بذل اندیشه و تفکر آن را با رشته هایی از جان و مال خود بهم بافته است ؛ بندی محکم که تاریخ از آن به نام بند و پیوستگی ایرانی و ایران نام میبرد. مردم لرستان دیرینه سالهایی است با نسبتی یکدست و عقایدی یکسان برادر وار در کنار هم دل نشین ترین هم زیستی را داشته اند. چه آنزمان که بسیاری کوچ نشین و سرپناه آنان سیاه چادر بود و چه روزگاری که یکجانشینی جای خود را به کوچ ، گاه به گاهی داده است. در این گیر و دار ، آنچه در این زمین تجلی روشنی داشت زنگی یکدست و به دور از چند رنگی بوده است. پوشیدن ستره و کلنجه در سراسر لرستان مرسوم است و یکپارچه پختن نان ساجی و دوشیدن شیر ، در همه جای این سرزمین رنگ و بویی همسان دارد. مراسم عروسی و عزا به گونه ای در میان مردم لرستان برگزار میشود که گویی یک خانواده در سوگ نشسته است و دست افشان مراسم سور است. ترانه ها و آوازها در سراسر لرستان یک ریتم دارد. اگر با زبان لری اجرا شود یا با زبان لکی. شعرای این سرزمین با این دو زبان شعر سروده اند ، اشعارشان به گونه ای است که همگی آن را نه با گوش بلکه با گوش جان میشنوند و با آن تاریکی درون را میشویند و می زدایند. مردم لرستان فرزندان یک پدر هستند. پدری مهربان به نام لرستان. پدری که در دامن خود به فرزندانش درس همبستگی ، درس برادری ، درس با هم بودن و یکی بودن را آموخته است. در سراسر لرستان عروس را سوار بر تلمیت به خانه ی داماد میبرند به همین نام. در مراسم عروسیزنان هلهله زنان ترانه سیت بیارم یا دام بی یی را سر میدهند ، به همین دو نام. در سراسر لرستان مراسم ناف بری مرسوم است به همین نام. در سراسر لرستان تابوت را ترم(به فتحه ت ) مینامند. با همین واژه یکدست. آنچه که در این روزها نقل مجالس است تصوری است ناشی از دوگانه بودن دو زبان لری و لکی است. دو زبانی که از یک خانواده زبانی زاییده شده اند و دارای بن مایه ای واحد هستند و دستور زبان و واژگان مشترک بسیار دارند و تنها اختلافشان تلفظ برخی ضمایر شخصی و آوایی است. اگر اختلافاتی دیده میشود این اختلافات ناشی از گونه گونه لهجه ها و گویشهایی چندگانه در میان مردم لر و لک است نه اختلاف در بن مایه. بافت دستوری این دو زبان به شکلی است که نمیتوان آن را سبب ساز افتراق دانست. چه شده است؟ و چرا باید این افتراق جزیی را به پهنه ی کلیت همبستگی قومی تعمیم دهیم؟ و یکی را بر دیگری رجحان داده و برتر به حساب آوریم؟ اگر لکی را زبان میدانیم و واقعیت هم دارد لری هم زبان است. هر یک در جای خود قرار دارند و جای یکدیگر را اشغال نکرده اند. اثبات وجودی هر یک نیاز به لگدکوب کردن دیگری نیست. برای اثبات زبان بودن یا لهجه بودن لکی و لری شایسته نیست حقایق را نادیده بگیریم و اثبات ادعای خود را در نفی وجودی دیگری به حساب آوریم. این دو زبان دو برادر هستند ، سالهاست در کنار هم مهربانانه زیسته اند و بالیده اند. این دو برای استقرار و استمرار خویش ، مکان یکدیگر را تصرف نکرده اند. آن هم تصرف عدوانه. من به عنوان یک پیر معلم این نکات را که میتواند در پهنه ای گسترده تر مورد بحث قرار گیرد ، عرضه داشتم. توقع آن است سخنانم در این نوشتار که ناشی از دلسوزی است مورد عنایت و توجه کسانی قرار گیرد که در این راه گام برداشته و سخنانی بر زبان، رانده و مطالبی را به رشته ی تحریر درآوردند. با هم برادر باشیم اگر با دو زبان سخن میگوییم میتوانیم یکدل باشیم ، همان یکدلی کهنی که از اجدادمان به ارث برده ایم ؛ هزینه ای ندارد. یکدلی بوی یک رنگی میدهد ، بوی برادری میدهد. یکدست باشیم. خانه ی دل هایمان را برای پذیرایی یکدیگر باز بگذاریم. با هم الیسونه و بزران و سیت بیارم بخوانیم ؛ با هم اشعار میرنوروز ، ملاپریشان و ملامنوچهر را زمزمه کنیم. ترجمان و بیانگر دردها و شادی های یکدیگر باشیم. چه با زبان لری و چه با زبان لکی نیازی به مترجم نداریم. چراغ خانه هایمان را با نور مهربانی ‌و برادری روشن نگاه داریم.باغ دلهایمان را نه با آب ، آبرو و حتی با اشکهایمان آبیاری کنیم ، ثمر بخش تر است. عصای دست یکدیگر باشیم. وتم ( vetem) یا گوتم ( gotem) چندان تفاوتی با هم ندارند. دست حنا بسته ی عروس هایمان را سوار بر تلمیت (talmit) ، هلهله زنان به خانه ی دامادهایمان ببریم. اجازه دهیم خورشید دوستی و مهربانی در سپیده دم زایش سرزمین لرستان همچنان دل و جانمان را نور باران کند. باهم باشیم نه بر علیه هم. این مقاله در شماره ۳۶۵ سیمره ( ۲۱ شهریور ۹۷ ) چاپ شده بود.


  • لکی زیر مجموعه کردی نیست!

    ظاهر سارایی مصحح و مترجم دیوان شعر غلامرضا ارکوازی (چاپ ۱۳۷۹) در صفحات ۳۵ و ۳۶ در یک تقسیم بندی عجیب و غریب لکی و کلهری و فیلی را لهجه های کردی جنوبی نامیده است! لکی خود دستگاه زبانی مجزا از کردی دارد و واژگانش برگرفته از اوستایی است حالا چطور لهجه ای از کردی جنوبی میشود؟ غنای لکی اگر از کردی بیشتر نباشد ، کمتر نیست و وجود شاعران برجسته ی لک مثل : ترکیه میر / نجف آزادبخت / ملاپریشان / سیاهپوش / ملامنوچهر کولیوند / سید نوشاد ابوالوفایی و اولادقباد که برخی اشعارشان چاپ و برخی دیگر در تذکره گلزار ادب لرستان آمده نشان دهنده صحت گفته های بنده است و نمیشود لکی را لهجه ای از کردی دانست که نه دارای مستندات تاریخی مستدل است نه حتی یک سند یا کتاب قابل دفاع در مورد آن موجود است که زبانشناسان ایرانی و خارجی حتی اشاره ای به آن کرده باشند. من نمیدانم پانکردیسم تا کجا قرار است دست درازی بکند؟ این اشتهای سیری ناپذیر کی تمام میشود؟



آخرین مقالات