شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۷ ساعت

نشریه فرهنگی تحلیلی نگین زاگرس معرف مردمان لر

ﻣﺮﺩﯼ ﺍﻟﯿﻤﺎﯾﯽ " ﮐﻪ ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻍ ", ﻣﺮﺩ ﭘﺎرتی ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻧﯽ ," ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪ !

الیمایی ها حکومتی مستقل که برخلاف دروغای تاریخی هرگز خراج گذار اشکانی نبودند.

ﻣﺮﺩﯼ ﺍﻟﯿﻤﺎﯾﯽ " ﮐﻪ ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻍ ", ﻣﺮﺩ ﭘﺎرتی ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻧﯽ ," ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪ !

ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻣﻔﺮﻏﯽ « ﻣﺮﺩ ﺍﻟﯿﻤﺎﯾﯽ » ﯾﺎ " ﻣﺮﺩ ﺷﻤﯽ " ﮐﻪ ﻫﺸﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ دﺭ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﺷﻤﯽ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻣﺎﻟﻤﯿﺮ ( ﺍﯾﺬﻩ ) ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﺗﻮﺳﻂ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯿﺎﻥ ﮐﺸﻒ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮﯾﻦ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺪﺭﺕ ﺍﺯ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﺻﻠﯽ آﻥ ﺳﺨﻨﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ آﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ « ﻣﺮﺩ ﭘﺎﺭﺗﯽ » ﻭ « ﻣﺮﺩ ﺍﺷﮑﺎﻧﯽ » ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺷﺪﻩ ﻭ هرگز ﮔﻔﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﯾﺬﻩ ﻭ ﺷﻤﯽ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﮐﯿﺴﺖ؟!!!!


ﮐﺘﺎﺏ  ( ﺍﻟﯿﻤﺎ ﺗﻨﺪﯾﺲ ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺷﻤﯽ - ﭘﮋﻭﻫﺸﯽ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﯿﻤﺎﯾﯿﺎﻥ ) ﺭﻭﺍﯾﺘﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﺪﯾﺲ ﻣﺮﺩ ﺷﻤﯽ ﻧﻪ ﺍﺷﮑﺎﻧﯽ ﻭ ﻧﻪ ﺳﻠﻮﮐﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﻭ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﺒﺎﺭ آنان ﺑﻪ ﻗﻮﻡ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ( ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻟﺮﻫﺎﯼ ﺟﻨﻮﺑﯽ ) ﻭ ﻋﯿﻼﻣﯿﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻣﯽﺳﺪ . آنان ﺍﮔﺮﭼﻪ ﻫﻢﻋﺼﺮ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺍﮐﺜﺮﺍً ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﻣﺤﻠﯽ ﻭ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎ ﻭ ﻣﺨﺘﺼﺎﺕ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﺷﺎﻥ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﻭ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﻣﯿﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .


ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺩﻗﯿﻖ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺍﺯ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﻮﻡ ﺑﻪ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺳﺨﻦ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ آمده ﺍﺳﺖ . ﺯﯾﺴﺘﮕﺎﻩﻫﺎﯼ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽ ﻭ ﮐﻮﻩﻫﺎﯼ ﺳﺮﮐﺶ ﻭ ﺻﻌﺐ ﺍﻟﻌﺒﻮﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮﺍﻧﻌﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺧﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻗﻮﻡ ﮐﻮﻩ ﺯﯾﺴﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮ ﺳﻮ ﺗﻘﺎﺭﻥ ﺣﯿﺎﺕ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺍﯾﻦ ﻗﻮﻡ ﺑﺎ ﺩﻭﻟﺖ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﮥ ﻣﻘﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺳﯿﻄﺮﻩ ﻭ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ آنان ﺭﺍ ﻫﻢﭘﻮﺷﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﮐﺸﻒ ﺳﮑﻪﻫﺎﯼ ﺑﯽﺷﻤﺎﺭ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ ﻭ ﺳﺎﻝﺷﻤﺎﺭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺿﺮﺏ ﻭ ﺫﮐﺮ ﺍﺳﺎﻣﯽ ﺩﻗﯿﻖ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﻢ آگاهی ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻗﻮﻡ آشکار ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﯾﻦ ﻗﻮﻡ ﺑﺎ ﻫﻢﻋﺼﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ ﻭ ﭘﺎﺭﺗﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺘﻤﺎﯾﺰ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .


ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﺍﻏﻠﺐ ﮐﻮﻩﺯﯾﺴﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺍﻗﺘﺪﺍﺭﺷﺎﻥ ﻓﺰﻭﻧﯽ ﻣﯽﯾﺎﻓﺖ، ﻧﻔﻮﺫ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯼ ﺩﺷﺖ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺭﺍﻣﻬﺮﻣﺰ، ﺷﻮﺷﺘﺮ، ، ﺩﺯﻓﻮﻝ ﻭ ﺷﻮﺵ ﻭ ﺣﺎﺷﯿﻪﻫﺎﯼ ﺣﺎﺻﻞﺧﯿﺰ ﺭﻭﺩﻫﺎﯼ ﮐﺮﺧﻪ ﻭ ﺩﺯ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺟﺮﺍﺣﯽ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥﻫﺎﯼ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﺗﺎ ﻧﻮﺍﺣﯽ ﮔﺎﺑﯿﺎﻧﻪ ( ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ) ﻭ ﻣﯿﺎﻥ ﺭﻭﺩﺍﻥ ( ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻨﻬﺮﯾﻦ ) ﻭ ﮐﺸﻮﺭ ﻋﺮﺍﻕ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﻣﯽﮐﺸﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﻧﻌﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻩ ﯾﺎ ﺩﭼﺎﺭ ﺿﻌﻒ ﻭ ﺳﺴﺘﯽ ﻣﯽﺷﺪﻩ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻣﺄﻭﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥﻫﺎﯼ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﻭ ﻓﺮﺍﺯ ﻭ ﻧﺸﯿﺐﻫﺎﯼ ﺯﺍﮔﺮﺱ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﯽﺟﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺷﯿﻮ ﺟﻨﮓ ﻭ ﮔﺮﯾﺰ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﯿﺰﺍﻧﯽ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﻭﺵﻫﺎﯼ ﻣﻘﺎﺑﻠﮥ ﺩﻓﺎﻋﯽ آنان ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .


آنچه ﻣﺴﻠﻢ ﺍﺳﺖ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽﻫﺎ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯼ ﺍﻋﻘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﻋﯿﻼﻣﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ ﻭ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﻧﻔﻮﺫ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺨﺶﻫﺎﯼ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﺮﻗﯽ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ ﻣﺄﻭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ .


ﭘﺮﻓﺴﻮﺭ ﮔﯿﺮﺷﻤﻦ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﻭ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭﯼ ﭘﮋﻭﻫﺶﻫﺎﯼ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﺷﻨﺎﺳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ : « ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺑﻨﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻬﺪ ﭘﺎﺭﺕ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ، ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﻣﺠﺴﻤﮥ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﻔﺮﻏﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻤﯽ، ﻧﺎﺣﯿﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ ﻗﺪﯾﻢ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ آمده، ﻣﻌﺒﺪﯼ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺩﺭ ان ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻣﺎﻟﻤﯿﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ».


ﺭﺍﺯ ﻭ ﺭﻣﺰ ﺗﻔﻮﻕ ﻭ ﻓﺮﺍﺯ ﻭ ﻓﺮﻭﺩﻫﺎﯼ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﺴﮑﻮﮐﺎﺕ ﯾﺎ ﻣﮑﺘﻮﺑﺎﺕ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺑﺎﺯﺟﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖﺷﻨﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ آثار ﻫﻨﺮ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ آنان ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮﺩ . ﺑﺎ ﺣﻤﻠﮥ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻫﻨﺮ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺳﻌﯽ ﺑﺮ آن ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﻈﺎﻫﺮ ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﺒﻠﯿﻎ ﻭ ﺗﺮﻭﯾﺞ ﮐﻨﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﻏﻨﺎﯼ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺟﻮﺷﺶﻫﺎ ﻭ ﺗﺠﻠﯿﺎﺕ ﺭﻣﺰﺁﻣﯿﺰ ﻫﻨﺮ ﻋﯿﻼﻡ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻭ آمیزش ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩ ﻭﺷﻤﺎﻝ ﻭﺷﺮﻕ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ ﺗﺠﻠﯽﮔﺎﻩ ﻓﺮﻫﻨﮓﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﮔﻮﺭﺳﺘﺎﻥ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ « ﮔﻼﮎ » ﺍﺯ ﺗﻮﺍﺑﻊ ﺷﻮﺷﺘﺮ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺷﻬﺮ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ « ﺩﺳﺘﻮﺍ » ﮐﺸﻒ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .


ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮ آثار ﻣﮑﺸﻮﻓﻪ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥﺩﻫﻨﺪﻩ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺍﺛﺮ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻭ ﺷﺎﺧﺺ ﯾﮑﯽ « ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ » ﯾﺎ « ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ » ﻭ ﺩﯾﮕﺮ « ﺗﻨﺪﯾﺲ ﻣﺮﺩ ﻣﻔﺮﻏﯽ » ﺑﻪ ﺗﻔﺼﯿﻞ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﺳﺎﺳﺎً ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺗﻨﺪﯾﺲ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﺮﯾﻦ ﺗﻨﺪﯾﺲﻫﺎﯼ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ .

الیمایی ها هرگز زیر پرچم اشکانی نبودند . مرد الیمایی یا مرد پارتی ، مرد شمی


ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮐﺘﺎﺏ :

ﭘﯿﺶﮔﻔﺘﺎﺭ

ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﮐﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟

ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﻭ ﻋﯿﻼﻡ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ

ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﯿﺎﻥ

ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯿﺎﻥ ﻭ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ

ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻭ ﺩﻭﺩﻣﺎﻥ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ

ﺳﮑﻪﻫﺎﯼ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ

ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ

ﻧﻘﺶﺑﺮﺟﺴﺘﻪﻫﺎﯼ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ ( ﻧﮕﺎﺭﮐﻨﺪﻫﺎﯼ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ )

ﺗﻨﺪﯾﺲ ﻣﻔﺮﻏﯽ ﻣﺮﺩ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ

ﻣﺘﺎﻟﻮﮊﯼ ﺗﻨﺪﯾﺲ

ﮐﺸﻒ ﺗﻨﺪﯾﺲ ﻣﺮﺩ ﺍﻟﯿﻤﺎﺋﯽ ﺩﺭ ﺷﻤﯽ

ﻫﻮﯾﺖ ﺗﻨﺪﯾﺲ

ﺳﭙﺎﺱﻧﺎﻣﻪ

ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﻧﺎﻣﻪ

ﺧﻼﺻﻪ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ

1 نظر

  • وحید

    بروهی مردان عیلامی



آخرین مقالات